Pratik Mahadik

पोस्ट्स

कोलकाता डायरी – भाग २ हावडा ब्रिज आणि कोलकात्याची पहिली भटकंती

एअरपोर्टच्या बाहेर येताच माझ्या वरिष्ठ सहकाऱ्यांनी ओला कॅब बुक केली आणि आम्ही ठरलेल्या हॉटेलकडे निघालो . हॉटेलमध्ये पोहोचल्यानंतर काउंटरवर आवश्यक औपचारिकता पूर्ण केल्या - आधार कार्ड व इतर तपशील देऊन आम्ही रूमची चावी घेतली आणि खोलीत गेलो . पाचतारांकित हॉटेलमधील रूम मी आयुष्यात पहिल्यांदाच पाहत होतो .

अधिक वाचा

✈️ माझा पहिला विमानप्रवास: एका स्वप्नाची भरारी

- मार्च ११, २०२६

आयुष्यात काही क्षण असे असतात , जे आपला प्रवास “ पूर्वी ” आणि “ नंतर ” अशा दोन भागांत विभागून टाकतात . माझा पहिला विमानप्रवास हा तसाच एक क्षण होता . तो फक्त मुंबई ते कोलकाता असा प्रवास नव्हता - तो एका छोट्या गावातून आकाशापर्यंत पोहोचण्याचा प्रवास होता .

अधिक वाचा

वीरनारी | जागतिक महिला दिन विशेष कविता

- मार्च ०७, २०२६

स्त्री ही फक्त एक नातं नाही, ती संघर्ष, त्याग आणि धैर्याची जिवंत कहाणी आहे. जागतिक महिला दिनानिमित्त ही कविता देशासाठी सर्वस्व अर्पण करणाऱ्या वीरनारींना समर्पित वीरनारी भूमिपुत्र लढले, लढताहेत कित्येक ते सीमेवरती, सुरक्षित राहावे देशबांधव म्हणून देताहेत प्राणांची आहुती. घडविण्यास वीरपुत्र अवतरली वीरनारी धरतीवरती, कधी असते आई, तर कधी सखी-सोबती.

अधिक वाचा

धूळ, देव आणि ताऱ्यांपर्यंतचा प्रवास

- मार्च ०३, २०२६

७ मिनिट वाचन ४.५ अब्ज वर्षांपूर्वी तयार झालेल्या या पृथ्वीवर आपण कोण आहोत?

अधिक वाचा

कविता आणि कथा संग्रह

- फेब्रुवारी २७, २०२६

🌸 कविता (Poems) 1. कधी कधी शब्द बोलत नाहीत… 2. थांबलेले क्षण 3. स्वप्न सत्यात 📖 कथा (Stories) 1. शेवटचा ऑफलाइन दिवस 2. गावातील कवड्याचं रहस्य 3. गाव, डिगी आणि गीरा 4. ओवलीचं झाड आणि संचितची रहस्यपूर्ण रात्र 5. बालपणाची अविस्मरणीय खेळांची दुनिया 6. गावातील रहस्यमय घोरपडाचे झाड 7. गावातील शिमगा उत्सव 8. मळकंडी आणि गूढ 9. बारकोंबडा: निसर्ग आणि इतिहासाचे एक अद्वितीय रत्न 10. वडाची बावडी 11. स्मशानभूमी 12. एक लहान मुलगा 13. Whispers in the Dark 14. कथा: गावातील अनुभव !!कधी कधी शब्द बोलत नाहीत… मग ते कविता होतात.!! जिवनाचा संघर्ष आता रोजचा विधी झाला आहे, क्षणभर विश्रांतीसाठीही माणूस तहानलेला आहे... मनात काही स्वप्नं अजूनही धूसर उमटतात, पण डोळे रोज वास्तवाच्या धुक्यात अडकतात... मोकळं आभाळ कधी अंगावर घेतलं नाही पावसात चिंब भिजून कविता लिहिलीच नाही... जगण्यासाठी धावतोय, हे खोटं नाही, पण जगण्यात 'मी' कुठे आहे, हे कळतच नाही... कधीकधी वाटतं थांबावं क्षणभर, श्वास घेऊन पहावं जीवनाचं खरं रूप... पण जिवनाच्या ओझ्याखाली दबलेलं स्वप्न हसण्याआधीच गहिवरून जातं, शांत.. पण एका सांजवेळी स्वतःशी गप...